Vier liedjes telt de frisse debuut-EP van de Londense formatie Saint Clair. Naar goed gebruik luistert deze eerste serieuze worp naar het beste liedje: Something To Be Said. Wij kenners horen veel in de sound van de groep: van The Strokes tot Radiohead en van Pixies tot Wunderhorse. U begrijpt: Saint Clair is hot, zoals dat dan heet.
Dat Rolling Stone magazine u vervolgens aankondigt als “the latest exciting guitar band to emerge from London” (juli 2026), is eveneens een mooi begin van de carrière.
In een andere bespreking op het World Wide Web lazen wij dat de titeltrack in de eerste seconden dezelfde “atmosfeer” oproept als die van Yellow, de debuutsingle van wijlen Coldplay. Misschien dat ondergetekende daar met een goed glas speciaalbier achter de kiezen knikkebollend in mee zou gaan, maar op de zo goed als nuchtere maag (enkel twee koppen koffie en een bakje yoghurt tot dusver) klinkt deze bewering in de oren als iets waar de schrijver van dienst te ver heeft gereikt om zichzelf neer te zetten als een vakkundig criticus van de moderne muziek.
Dat gezegd hebbende, hoor ik wel degelijk enige gelijkenis aan het begin van het nummer met Supersonic, de debuutsingle van de Britpopgigant (Oasis). Maar als u het mij op de man af vraagt, is het vooral zonde te noemen dat een sympathiek ogend bandje als Saint Clair de dupe wordt van dit nodeloos geharrewar tussen muziekkenners.
