Recent werd ondergetekende verblijd met het nieuws van een nieuwe single van de Britse artrockband Django Django. Deze luistert naar de naam Dirty Hotel Blues en scheen al enige jaren in schetsvorm rond te zwerven in de gedachten van frontman Dave Maclean, die iets wilde aanvangen met zijn herinneringen aan de vroege tours van de band door Amerika en zijn eigen ervaringen met roadtrips door dat land als tiener.

Nu moet u weten dat deze Maclean een broertje is van John Maclean, de Schotse filmmaker, scenarioschrijver en muzikant van The Beta Band. Wellicht weet u nog dat hun The Three E.P.’s prominent werd opgevoerd in de Hollywoodfilm High Fidelity. In die uitstekende verfilming van de nog betere roman van Nick Hornby vertelt platenzaak-eigenaar Rob Gordon, geportretteerd door John Cusack, zijn collega’s dat hij vijf exemplaren van de plaat zou verkopen, waarna hij Dry the Rain in de winkel draait voor zijn klanten. De film had bovendien een onverwacht effect: na de première in maart 2000 verviervoudigde de verkoop van The Three E.P.’s in Amerika.

Afijn, ergens tijdens een van de lockdowns in de Covidperiode speelde John van The Beta Band voor Dave van Django Django een pianopartijtje. Desgevraagd vertelt Dave dat hij onder de indruk was en vervolgens een beat van een oude plaat loopte, waarna hij samen met John en Django Django bandlid Vincent Neff wat aan het nummer begon te sleutelen. Het resultaat bleef echter enige tijd onaangeroerd op de spreekwoordelijke plank liggen, totdat Dave op een goede dag ineens een idee kreeg voor de refreintekst en een thema. Het nummer ging vervolgens mee in de tas naar de recente albumsessies in Duitsland, waar de band het verder uitwerkte tot Dirty Hotel Blues.

Het hele voorval deed mij voor een moment terugdenken aan een regenachtige avond in november 1995. De storm die over Nederland raasde, had het elektriciteitsnetwerk in het grensdorp waar wij woonden platgelegd en met overal vandaan getrokken kaarsen had onze moeder het huis zo weten te verlichten dat het mogelijk was om deze onstuimige tijd door te komen met het lezen van een boek, krant, magazine of strip.

Het was de tijd vóór laptops en een draagbare spelcomputer als de zeer gewilde Game Boy was voor dit zeer modale gezin simpelweg te prijzig. Na een Suske & Wiske of twee sloeg bij mijn vier jaar oudere broer en ondergetekende de onrust dusdanig toe dat het haastig aangevangen spelletje Monopoly in rap tempo uitmondde in een even woeste als ongecontroleerde worstelpartij (Moeder: “Jongens! Pas toch op voor de kaarsen!”).

Een revanche in de vorm van een verhit potje Levensweg leverde daarna evenmin de gewenste status quo op waar ons gezin zo hevig naar verlangde op die stormachtige novemberavond.

Het was onze moeder die ten slotte uit pure wanhoop haar oude Spaanse gitaar van zolder haalde en opperde dat we dan maar als twee goede broers, gelijk Ray en Dave Davies van The Kinks of, voor haar part, die twee van het dat jaar in mijn jongenskamer alom aanwezige Oasis, een liedje moesten schrijven.

Voor even stopten mijn broer en ik met het rollen over het vloerkleed in de woonkamer. Toen zei mijn broer, mij nog immer houdend in een verzengende houtgreep:

“Ik ga nog liever korfballen in de regen.”

Dirty Hotel Blues is de tweede single van Doveland, het zesde album van Django Django, dat op 6 november 2026 verschijnt.