De zachte vervorming

De nieuwe muziekgids


Met een beetje Chris Isaak en Weird Al

Op 18 september verschijnt met Drama een nieuw album van Nicole Atkins. Goed geteld is het de zevende plaat van deze Amerikaanse singer-songwriter en de eerste op het roemruchte Sun Records, waar, ik vertel u ongetwijfeld niets nieuws, de carrières van Elvis Presley, Johnny Cash en Jerry Lee Lewis ooit uit de startblokken schoten.

Atkins werd door haar tourgenoot Chris Isaak naar het label gehaald, alwaar hij een eigen sublabel beheert, vernoemd naar die even kolossale als tijdloze hit van hem: Wicked Game. Het blijkt een zeer aangename samenwerking met Sun / Wicked Game te zijn, wanneer wij ons geoefende liefhebbersoor blootstellen aan de vooruitgestuurde single Singing In The Mirror. Dit is namelijk één goed liedje.

Desgevraagd legt Atkins uit dat de basis ervan ontstond na het bijwonen van een magnifiek concert van niemand minder dan Weird Al Yankovic: “Eenmaal thuis merkte ik dat ik alleen was en begon ik te huilen terwijl ik mezelf in de spiegel aankeek en dacht: ‘Waar ben je?’ Uit schaamte over het feit dat ik dat überhaupt deed, begon ik het refrein woord voor woord te zingen. Toen dacht ik ineens: ‘Wacht! Neem dit op, want dit is goed!’” In een “soort van trance” werkte onze Nicole het nummer vervolgens in een kleine tien minuten uit.

Chapeau. Ondergetekende doet het haar niet na.

218 woorden

Top 4:

Geef een reactie

Ontdek meer van De zachte vervorming

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder